Zygmunt Pietrusiński
Biografia
Urodzony w Pruszkowie Zygmunt Pietrusiński był synem Leonarda i Anastazji. Przed II wojną światową zdał dwie klasy Gimnazjum „Oświata” w Warszawie. Podczas okupacji kształcił się w Pruszkowie w przyfabrycznej szkole mechanicznej, a po jej ukończeniu pracował w tej fabryce jako ślusarz, a następnie kreślarz.
Był również zaangażowany politycznie. We wrześniu 1942 wstąpił do Polskiej Partii Robotniczej. Działał w Gwardii Ludowej i Armii Ludowej, prawdopodobnie posługiwał się pseudonimem Zbyszek.
Po 1945 pracował w pruszkowskim aparacie partyjnym, a następnie był pełnomocnikiem do spraw reformy rolnej w Płońsku. Skierowany do Centralnej Szkoły Partyjnej w Łodzi. Po jej ukończeniu pracował na Lubelszczyźnie i jako Kierownik Referatu Społeczno-Politycznego w starostwie w Koszalinie. W 1946 wrócił do Pruszkowa i podjął pracę jako młodszy konstruktor w Fabryce Stowarzyszenia Mechaników. Zdał wówczas tzw. dużą maturę. W 1948 wstąpił do PZPR. Na początku 1948 został skierowany do pracy w MSZ. Rozpoczął równocześnie studia w Akademii Nauk Politycznych, magistra ekonomii otrzymawszy z wydzielonej z niej Szkoły Głównej Służby Zagranicznej.
W latach 1952–1954 pracował jako II sekretarz Poselstwa w Meksyku, następnie jako radca w Ambasadzie w Belgradzie. W latach 1958–1963 był naczelnikiem Wydziału w Departamencie I MSZ. Jako działacz PZPR był m.in. sekretarzem oddziałowej organizacji partyjnej przy MSZ (1951–1952) oraz członkiem komitetu podstawowej organizacji partyjnej przy MSZ (1959–1961).
23 października 1963 objął funkcję radcy i chargé d’affaires Ambasady w Caracas, 7 stycznia 1965 mianowany ambasadorem w Wenezueli. Misję na stanowisku zakończył w 1968. Od 16 lutego 1976 do 17 grudnia 1981 pełnił funkcję ambasadora w Ekwadorze. Od 6 lutego 1987 do 1989 był ambasadorem w Portugalii.
Został pochowany w Pruszkowie.