Zdzisław Kępiński
Biografia
Zdzisław Kępiński urodził się 9 kwietnia 1911 roku w Pruszkowie. Początkowo studiował filologię polską w Poznaniu, później wybrał historię sztuki. Studiował także muzykologię pod kierownictwem Szczęsnego Dettloffa. W 1937 obronił pracę magisterską i rozpoczął pracę na Uniwersytecie Poznańskim, jednocześnie wykładał historię sztuki w Instytucie Sztuk Plastycznych.
W 1931 wstąpił do KPP. Za działalność polityczną był represjonowany przez tzw. granatową policję, kilkakrotnie aresztowany.
W czasie wojny pracował jako robotnik w Warszawie i Częstochowie. W 1940 aresztowany i okaleczony przez Gestapo, jednostronnie utracił słuch.
Po wojnie rozpoczął pracę w Ministerstwie Kultury i Sztuki, następnie powrócił do Poznania, aby objąć stanowisko Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków.
W latach 1945–1946 i 1947–1949 kierował Muzeum Wielkopolskim. Wykładał na Uniwersytecie Poznańskim.
Brał udział w Badaniach nad Początkami Państwa Polskiego (1947–1951). W latach 1949–1951 był zastępcą dyrektora Naczelnej Dyrekcji Muzeów i Ochrony Zabytków przy Ministerstwie Kultury i Sztuki w Warszawie. W 1952 powrócił do Poznania i został kierownikiem Galerii Malarstwa Polskiego w Muzeum Narodowym (galeria była nazywaną galerią Kępińskiego).
Zmarł w Poznaniu, pochowany 28 stycznia 1978 w Alei Zasłużonych na cmentarzu komunalnym Junikowo.