Tadeusz Wojciech Zaremba
Biografia
Urodził się 14 maja 1940 w Pruszkowie i zmarł 12 grudnia 2013 w Płocku. Był artystą malarzem, konserwator zabytków i muzealnikiem.
Dzieciństwo spędził w Pruszkowie, a od 1945 mieszkał w Toruniu, gdzie w 1958 ukończył Liceum im. Tadeusza Kościuszki.
W latach 1959–1965 studiował na Wydziale Sztuk Pięknych UMK w Toruniu (specjalizacja – technologia i techniki sztuk plastycznych). 30 czerwca 1965 przedstawił pracę magisterską nad metodami impregnacji drewna niepolichromowanego roztworami żywic epoksydowych, którą oceniono jako bardzo dobrą. Po złożeniu egzaminu magisterskiego z wynikiem bardzo dobrym uzyskał w dniu 2 lipca 1965 dyplom (nr 378) ukończenia studiów wyższych.
Współzałożyciel i pierwszy kierownik Klubu Związków Twórczych Azyl w Toruniu. W latach 1965–1966 konserwator w PPKZ w Gdańsku – oddział w Toruniu. W latach 1966–1968 prowadził prywatną praktykę konserwatorską. W 1968 przeprowadził się do Płocka i 1 lutego 1968 podjął pracę w Muzeum Mazowieckim jako asystent konserwatorski. W 1969 został stypendystą Instituto Centrale Restauro di Roma (Włochy).
Swoją wiedzę i umiejętności wykorzystywał również w działaniach związanych z szeroko pojętym wystawiennictwem. W latach 1969–1973 na terenie Płocka według jego projektów zrealizowano aranżacje wnętrz: Klubu Międzynarodowej Prasy i Książki Azyl, kawiarni Nowoczesna, restauracji Piastowska, kawiarni hotelu Petropol, krytej pływalni przy ul. Kobylińskiego 28, sklepu Pewex na ul. Jachowicza, sklepu elektrycznego na ul. Kolegialnej 9.
Od 1 sierpnia 1973 do 31 stycznia 1976 był wicedyrektorem Muzeum Mazowieckiego w Płocku. Na własną prośbę został odwołany i mianowany kierownikiem muzealnej pracowni konserwatorskiej. W latach 1973–1974 podjął studia podyplomowe z organizacji i zarządzania. Od 1 lipca 1977 do 3 listopada 2004 był dyrektorem Muzeum Mazowieckiego w Płocku (w 1990 wyróżniony Indywidualną Specjalną Nagrodą I stopnia przyznaną przez MKiS za Najciekawsze wydarzenie Muzealne Roku, a w 1993 za całokształt działalności w upowszechnianiu kultury). Po odwołaniu z funkcji dyrektora w 2004 pracował jako główny konserwator Muzeum Mazowieckiego w Płocku do czasu przejścia na emeryturę 15 maja 2005.
W latach 1996–2002 był członkiem Prezydium Stowarzyszenia Związku Muzeów Polskich. W 1997 był wykładowcą w Szkole Wyższej im. Pawła Włodkowica w Płocku na kierunku historia sztuki. Od 1999 członek Stowarzyszenia Marynistów Polskich. 6 czerwca 1983 ustanowiony rzeczoznawcą Ministra Kultury i Sztuki w specjalności: ocena dzieł sztuki współczesnej w zakresie konserwacji malarstwa i rzeźby polichromowanej. 12 października 1993 ustanowiony rzeczoznawcą Ministra Kultury i Sztuki w specjalności: konserwacja malarstwa i rzeźby polichromowanej – malarstwo ścienne. 25 czerwca 2009 uzyskał uprawnienia rzeczoznawcy Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego w zakresie opieki nad zabytkami w dziedzinie: ocena i wycena zabytków ruchomych, w specjalizacji: ocena i wycena dzieł sztuki.
Pracując w Muzeum Mazowieckim w Płocku był autorem i zrealizował ponad 200 wystaw muzealnych w kraju i za granicą, m.in. w Niemczech, Austrii, Czechach, Włoszech. Dla większości wystaw muzealnych, których był pomysłodawcą lub kuratorem, opracował szatę graficzną wydawnictw i towarzyszących im materiałów oraz był pomysłodawcą i realizatorem ich aranżacji plastycznych. Czynnie uprawiał malarstwo sztalugowe. Uczestniczył w ponad 100 wystawach zbiorowych, zrealizował 12 wystaw indywidualnych. W ostatnich 20 latach życia jedynym tematem, który go inspirował, było morze. Szczególnie cenił sobie dwa rejsy pełnomorskie: w 2006 po Morzu Egejskim i w 2009 po Morzu Karaibskim.
Zmarł 12 grudnia 2013. Pochowany jest na cmentarzu komunalnym Agrykola w Elblągu, ul. Agrykola, sektor 5, rząd 3, grób nr 8.
W 2024 w Muzeum Mazowieckim w Płocku otwarto wystawę monograficzną Tadeusz Zaremba (1940–2013).