Stefan Farjaszewski
Biografia
Stefan Farjaszewski urodził się 9 sierpnia 1912 roku w Pruszkowie jako syn robotnika kolejowego Wacława i Marii. Studiował na Wydziale Inżynierii Wodnej i Geodezji Politechniki Warszawskiej, uzyskując tzw. półdyplom (1939) i tytuł magistra inżyniera (1946).
W czasie studiów był także asystentem na uczelni. W latach 1940–1943 pracował jako robotnik i urzędnik techniczny w fabryce wyrobów drzewnych, od 1943 jako kalkulator w Centralnych Warsztatach Samochodowych Społem, od 1945 zastępca kierownika oddziału Społem w Olkuszu. W 1945 został zatrudniony w Społecznym Przedsiębiorstwie Budowlanym w Warszawie, był inżynierem terenowym i kierownikiem robót przy odbudowie Mostu Kolejowego na Wiśle przy Cytadeli. W 1947 został zastępcą kierownika budowy odcinka Trasy W-Z w Warszawie obejmującego Most Śląsko-Dąbrowski.
W 1952 został dyrektorem Centralnego Zarządu Południe w Ministerstwie Budownictwa Przemysłowego.
Nie należał do żadnej partii politycznej. Pełnił funkcję podsekretarza stanu w Ministerstwie Budownictwa Przemysłowego (marzec 1953 – lipiec 1956), Ministerstwie Budownictwa (lipiec 1956 – marzec 1957) oraz Ministerstwie Budownictwa i Przemysłu Materiałów Budowlanych (marzec 1957 – wrzesień 1969). Od 1964 do ok. 1969 kierował Zespołem Pełnomocników Ministrów dla Nadzoru i Koordynowania Przebiegu Realizacji Inwestycji Przemysłu Chemicznego. Od 1970 do 1981 prezes Polskiego Związku Inżynierów i Techników Budownictwa, ponadto był szefem Rady Programowej Czasopism i Wydawnictw PZiTB (1965–1970, 1974–1975). Zasiadał w zarządzie głównym Polskiego Towarzystwa Turystyczno-Krajoznawczego.
W 1947 odznaczony Srebrnym Krzyżem Zasługi.