Ryszard Władysław Szymczak
Biografia
Ryszard Władysław Szymczak urodził się w Pruszkowie w rodzinie Jana Szymczaka i Antoniny Niewiadomskiej. Miał troje rodzeństwa: braci Tadeusza Jana Szymczaka (1929–2000) i Stanisława Antoniego Szymczaka (1931–2016) oraz siostrę Annę Szymczak (1934–1990), po mężu Skorupińską. Żoną Ryszarda była Izabella Mieczysława Kaskiewicz (1946–2006). Z ich związku urodziło się dwoje dzieci: Renata i Marcin.
Był członkiem reprezentacji Polski podczas turnieju piłkarskiego na olimpiadzie w Monachium 1972, gdzie wraz z drużyną narodową zdobył złoty medal olimpijski. Ryszard Szymczak wystąpił w dwóch spotkaniach, w tym finale z Węgrami. Po olimpiadzie PZPN wydał medal okolicznościowy między innymi z podpisem Kazimierza Górskiego, Kazimierza Deyny, Ryszarda Szymczaka, Lesława Ćmikiewicza oraz Roberta Gadochy.
Wychowanek Znicza Pruszków (1956–1961), występował także w Gwardii Warszawa (1962–1974 i 1977–1978) oraz francuskim Boulogne (1974–1977). W 1972 Szymczak został królem strzelców I ligi (16 goli). W barwach Gwardii rozegrał 213 meczów i strzelił 69 bramek w 10 sezonach ligowych (1963–1966, 1968, 1970–1974).
Najważniejsze sukcesy to m.in. 3. miejsce w I lidze (1972/73) z Gwardią Warszawa, finał Pucharu Polski (1973/74) oraz mistrzostwo olimpijskie w Monachium (1972); 1/8 finału Pucharu Zdobywców Pucharów (1974/75).
Kariera trenerska: po zakończeniu kariery został trenerem grupy młodzieżowej i asystentem trenerów w Gwardii Warszawa, współpracował z kadrą narodową do lat 21 (1983), był trenerem Polonezu Warszawa (1988). Posiadał uprawnienia trenera piłkarskiego II klasy.
Został pochowany na cmentarzu żbikowskim w Pruszkowie koło Warszawy.
Odznaczenia: Złoty Medal za Wybitne Osiągnięcia Sportowe; Złoty Krzyż Zasługi (1972); Złota Odznaka PZPN (wrzesień 1972).