Marek Stanisław Krawczyk
Biografia
Urodził się 16 lutego 1946 roku w Pruszkowie. Ukończył Wydział Lekarski Warszawskiej Akademii Medycznej w 1969 roku. W latach 1969–1971 odbył staże podyplomowe w klinikach AM Warszawa, a w 1971 rozpoczął studia doktoranckie z farmakologii klinicznej. W 1973 uzyskał specjalizację I stopnia z chirurgii ogólnej, a w 1977 II stopnia. Doktorat obronił w 1975.
W 1980 został adiunktem, a po habilitacji w 1988 awansował na docenta. W czerwcu 1992 bez udziału chirurgów z innych krajów wykonano pierwszą w Polsce cholecystektomię techniką laparoskopową. Od 1990 do 1999 pełnił funkcję wojewódzkiego specjalisty w zakresie chirurgii ogólnej w województwie płockim, a od 1999 do lipca 2008 w województwie mazowieckim. W latach 1999–2003 był specjalistą wojewódzkim transplantologii klinicznej w województwie kujawsko-pomorskim.
W 1993 awansował na stanowisko profesora nadzwyczajnego w Akademii Medycznej w Warszawie, a w 1999 na stanowisko profesora zwyczajnego. W latach następnych zaangażował się w rozwinięcie programu przeszczepiania wątroby w Klinice. W 1996 został prodziekanem, a w 2002 dziekanem I Wydziału Lekarskiego. Od 1998 był Kierownikiem Kliniki Chirurgii Ogólnej i Chorób Wątroby AM (obecnie WUM) w Warszawie. W 1999 rozpoczął wraz z Centrum Zdrowia Dziecka program przeszczepiania wątroby od dawcy żywego. Zaowocował on jeszcze w tym samym roku pierwszym w Polsce udanym przeszczepieniem fragmentu wątroby od żywego dawcy. W kierowanej przez niego klinice wykonano również pierwsze w Polsce jednoczesne przeszczepienie wątroby i nerki u chorego dorosłego. Do chwili obecnej wykonano tam ponad 1000 transplantacji wątroby od dawcy zmarłego i pobrano ponad 200 fragmentów wątroby do przeszczepienia od dawcy żywego.
Od 2008 do 2016 prof. Krawczyk pełnił funkcję rektora WUM. Od 2007 jest członkiem korespondentem PAN.
Zagraniczne staże naukowe obejmowały stypendia Humboldta w Heidelbergu i Mannheimie, a także na uniwersytetach w Dundee i Cambridge, oraz w Villejuif i Strasbourgu w latach 1991–1995.
Jest autorem lub współautorem ponad 350 prac oraz redaktorem 22 książek i autorem bądź współautorem 118 rozdziałów. Prowadził 628 referatów i był promotorem 11 doktoratów.
Odznaczenia i nagrody obejmują m.in. Krzyże Kawalerski, Oficerski i Komandorski Orderu Odrodzenia Polski (2016), Złoty Krzyż Zasługi oraz Medal Komisji Edukacji Narodowej. W 2011 otrzymał Czerwoną Kokardkę i tytuł Osobowości Roku 2011 w Ochronie Zdrowia; w 2012 Perłę Honorową Polskiej Gospodarki (nauka); w 2014 Order Palm Akademickich; w 2019 honorowe członkostwo Towarzystwa Chirurgów Amerykańskich; w 2024 Order Świętego Sylwestra.