Leszek Roman Cichy
Biografia
Leszek Cichy urodził się 14 listopada 1951 roku w Pruszkowie. Ukończył XXXIX Liceum Ogólnokształcące im. Lotnictwa Polskiego w Warszawie i został geodetą. W 1977 roku rozpoczął pracę jako pracownik naukowy Politechniki Warszawskiej; po 1989 roku prowadził działalność maklerską i finansową, a obecnie prowadzi przedsiębiorstwo.
W górach zadebiutował w 1969 roku. W kolejnych latach dokonał przełomowych wejść w Himalajach i Karakorum, m.in. pierwszego wejścia na Shispare (7611 m, 1974), trzeciego wejścia na Gaszerbrum II (8035 m, 1975) nową drogą północno-zachodnią, pierwszej polskiej wyprawy na K2 (8611 m, 1976) do wysokości 8230 m na filarze północno-wschodnim, udziału w wyprawie na Makalu (8470 m, 1978) do wysokości 7400 m, a także pierwszego wejścia zimowego na Mount Everest (8848 m) 17 lutego 1980 wspólnie z Krzysztofem Wielickim.
W latach 80. kontynuował udział w kolejnych ekspedycjach, m.in. na Yalung Kang (Kanczendzonga Zachodnia, 8505 m, 1984) i Elbrus oraz Aconcagua (1987, nową drogą południową ścianą). W 1987 roku brał udział w zimowej wyprawie na K2 pod kierownictwem Andrzeja Zawady; w 1989 roku dokonał wejścia na Denali, a w 1998 roku – na Mount Vinson, Kilimandżaro (również w 1998) oraz Piramidę Carstensza na Nowej Gwinei. Do 1999 roku jako pierwszy Polak skompletował Koronę Ziemi: Górą Kościuszki, Piramidą Carstensza, Elbrusem i Mont Blanc. W 2003 roku został odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski.
Jest współautorem licznych artykułów w prasie górskiej. Od 1970 należał do organizacji sportowych, w latach 1995–1999 był prezesem Polskiego Związku Alpinizmu. W 1999 roku otrzymał Kolosa w kategorii alpinizm; od 2000 roku jest członkiem Kapituły Kolosów. Jego publikacje obejmują m.in. „Gdyby to nie był Everest...” (2020, wyd. Literackie, współautor Piotr Trybalski) oraz inne pozycje związane z Evereystem i górami.