Krzysztof Pankiewicz

artysta malarz, scenograf i reżyser teatralny
16.09.1933 15.12.2001 Pruszków

Biografia

Krzysztof Pankiewicz urodził się 16 września 1933 roku w Pruszkowie. Studiował architekturę na Politechnice Warszawskiej, po roku przeniósł się na Wydział Malarstwa Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie, a w 1954 kontynuował naukę na Wydziale Scenografii i Malarstwa Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie. W 1958 uzyskał dyplom z wyróżnieniem.

W krakowskim Teatrze Młodego Widza zadebiutował w 1956 roku jako scenograf do Osobliwego zdarzenia Carla Goldoniego w reżyserii Zofii Mysłakowskiej. W kolejnych latach tworzył scenografię i kostiumy w Teatrze im. Juliusza Osterwy w Lublinie oraz w Teatrze Ateneum w Warszawie, a także współpracował z Teatrem Pantomimy we Wrocławiu z Henrykiem Tomaszewskim. Wspierał również prace w Teatrze Bałtyckim w Koszalinie i kontynuował scenografię do licznych przedstawień.

W latach 1966–1967 pełnił funkcję głównego scenografa Teatru Klasycznego. W 1973 w Teatrze Wielkim w Łodzi zadebiutował jako reżyser komedii Wesołe kumoszki z Windsoru, a w 1976 w Teatrze im. C. K. Norwida w Jeleniej Górze wyreżyserował Don Juan Moliera. Spektakl zdobył nagrody na festiwalach międzynarodowych i odbył tournée po Ameryce Południowej i Centralnej.

Od lat 1982 do 1999 był związany jako scenograf z Teatrem Polskim w Warszawie, a w latach 1987–1988 pracował w Teatrze im. Horzycy w Toruniu. Otrzymał szereg nagród i odznaczeń za oprawę plastyczną i twórczość teatralną, w tym Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski.

Zobacz pełny artykuł na Wikipedii

Osiągnięcia

1961 – wyróżnienie na I Kaliskich Spotkaniach Teatralnych za scenografię do Kordiana Juliusza Słowackiego w Teatrze Polskim w Poznaniu
1961 – nagroda prezesa Komitetu ds. Radia i Telewizji za wybitne osiągnięcia artystyczne
1962 – Prix de Recherches w Teatrze Narodów za scenografię do pantomim Henryka Tomaszewskiego Wejście w labirynt, Woyzeck, Ziarno i skorupa, Człowiek i ptak
1964 – nagroda I stopnia na IV Ogólnopolskim Festiwalu Sztuk Rosyjskich i Radzieckich w Katowicach za scenografię do przedstawienia Zbrodnia i kara w inscenizacji Adama Hanuszkiewicza z Teatru Powszechnego w Warszawie
1983 – Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski

Ciekawostki

Współpracował z Henrykiem Tomaszewskim w Teatrze Pantomimy we Wrocławiu przy pantomimach Woyzeck i Maski Arlekina.
Przez lata pracował jako scenograf w Teatrze Polskim w Warszawie (1982–1999) i zyskał uznanie także poza granicami kraju.

Udostępnij