Franciszek Karol Gomuliński
Biografia
Franciszek Karol Gomuliński urodził się 4 października 1905 roku w Pruszkowie.
W 1925 roku rozpoczął naukę w Oficerskiej Szkole Lotnictwa, którą ukończył w 1927 roku z 17. lokatą (I promocja).
W stopniu podporucznika-obserwatora uzyskał przydział do 1. pułku lotniczego. W 1928 roku awansował na podporucznika, w 1931 na porucznika i odkomenderowany został na studia politechniczne, które ukończył w 1937 roku, uzyskując tytuł inżyniera.
W latach 1937–39 był w dyspozycji szefa Departamentu Lotnictwa Ministerstwa Spraw Wojskowych. Na stopień kapitana awansował ze starszeństwem z dniem 19 marca 1939 i 4. lokatą w korpusie oficerów lotnictwa, grupa techniczna. W tym samym czasie pełnił służbę w samodzielnym dywizjonie doświadczalnym w Warszawie na stanowisku oficera technicznego eskadry samolotów prototypowych.
W czasie kampanii wrześniowej nie walczył, został ewakuowany do Francji. Był odpowiedzialny za obsługę techniczną nowo formowanego dywizjonu I/145. Po klęsce Francji przedostał się do Wielkiej Brytanii. Wstąpił do RAF, otrzymał numer służbowy P-0299. W Polskich Siłach Powietrznych pełnił służbę w personelu technicznym, we wrześniu 1940 roku otrzymał przydział do 308 dywizjonu jako oficer techniczny. W sierpniu 1941 roku był oficerem łączności Stacji Exeter, w sierpniu 1942 r. został przydzielony do Dowództwa Lotnictwa Myśliwskiego. W marcu 1943 roku został awansowany na stopień majora i skierowany na staż Dowództwa Lotnictwa Pustynnego. W 1943 roku został kierownikiem Katedry Łączności Lotniczej w Wyższej Szkole Lotniczej w Wielkiej Brytanii.
Po zakończeniu wojny został zdemobilizowany i w 1947 roku zdecydował się na powrót do Polski. Zmarł 10 czerwca 1981 roku i został pochowany na cmentarzu parafialnym w Brwinowie.