Aleksandra Jakubowska
Biografia
Urodziła się 15 marca 1954 roku w Pruszkowie. Ukończyła studia z zakresu filologii polskiej na Uniwersytecie Warszawskim. Jeszcze przed obroną dyplomu pracowała w „Sztandarze Młodych” (1977–1981), następnie była redaktorką „Przyjaciółki” (1981–1987) i „Rzeczpospolitej” (1987). W latach 1980–1990 należała do PZPR.
Pod koniec listopada 1987 została dziennikarką Telewizji Polskiej. Współtworzyła Dziennik Telewizyjny (pracowała m.in. w redakcji Ech Dnia), a później Wiadomości. 13 stycznia 1991, na znak protestu przeciwko zastąpieniu Andrzeja Drawiczana stanowisku przewodniczącego Komitetu do spraw Radia i Telewizji „Polskie Radio i Telewizja” przez Mariana Terleckiego, pożegnała się z widzami, następnie będąc na wizji, wzięła torebkę i wyszła ze studia. Swoje poglądy przedstawiła w 1991 na łamach książki Telewizja naga, napisanej wspólnie z Jackiem Snopkiewiczem, byłym redaktorem naczelnym Wiadomości.
Po odejściu z TVP została szefem działu reporterów w dzienniku „Kurier Polski”. Wspólnie z Wojciechem Mannem i Krzysztofem Matarną współtworzyła warszawskie Radio Kolor, w którym objęła kierownictwo działu publicystyki i informacji. Prowadziła także audycje o tematyce kulturalnej. Później wydawała i kierowała periodykami młodzieżowymi i kobiecymi: „Missland” (1993) oraz „Feminą” (1994), stanowiącą dodatek „Życia Warszawy”.
Od 7 marca 1995 do 31 października 1997 była podsekretarzem stanu i rzecznikiem prasowym rządu. W wyborach parlamentarnych w 1997 z ramienia Sojuszu Lewicy Demokratycznej została wybrana na posłankę III kadencji. W 2001 z powodzeniem ubiegała się o reelekcję, ponownie uzyskując mandat poselski w okręgu opolskim, który sprawowała do 2005. W latach 1999–2000 wchodziła w skład zarządu krajowego SLD, następnie do 2002 pełniła funkcję zastępczyni sekretarza generalnego i członkini krajowego komitetu wykonawczego. Podczas II kongresu partii w czerwcu 2003 została wybrana na stanowisko wiceprzewodniczącej partii. Zrezygnowała z niego w marcu 2004.
W październiku 2001 w nowo utworzonym rządzie Leszka Millera została sekretarzem stanu w Ministerstwie Kultury, od kwietnia 2002 była też generalnym konserwatorem zabytków. Nadzorowała m.in. pracę nad projektem nowelizacji ustawy o radiofonii i telewizji, co stało się później przedmiotem postępowania przed komisją śledczą badającą tzw. aferę Rywina. Przed komisją była przesłuchiwana łącznie jedenaście razy. W styczniu 2003 została szefem Gabinetu Politycznego Prezesa Rady Ministrów. Z tego stanowiska w maju 2004 odwołał ją nowy premier Marek Belka. W grudniu 2004 została zawieszona w prawach członka SLD, a wkrótce sama wystąpiła z partii oraz klubu parlamentarnego, pozostając do końca IV kadencji posłanką niezrzeszoną. Po 2005 nie angażowała się w działalność polityczną; pracowała m.in. jako administratorka galerii handlowej w Podkowie Leśnej. W 2018 została publicystką portalu Polityce.pl oraz dziennikarką kanału wPolsce.pl. Jest również autorką tekstów w tygodniku „Sieci”.
W 2004 sąd opolski tymczasowo aresztował Macieja Jakubowskiego, męża Aleksandry, w związku z zarzutami korupcyjnymi. W 2006 była posłanką zatrzymaną przez CBŚP; przedstawiono jej zarzuty przyjęcia korzyści majątkowej w wysokości około 500 tys. zł. W 2012 Sąd Apelacyjny w Warszawie utrzymał wyrok skazujący na karę 8 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem na dwa lata; wyrok ten stał się prawomocny w 2012. W lipcu 2006 potrąciła rowerzystę będąc w stanie nietrzeźwości, a w 2008 Sąd Okręgowy w Warszawie utrzymał karę grzywny i zakaz prowadzenia pojazdów na dwa lata.
Żonata z Maciejem Jakubowskim, z którym ma syna Piotra.